None

Сэлфі, аўтапартрэт, фатаграфія, жанр, сучаснае візуальнае мастацтва, сацыяльныя сеткі.

Артыкул прысвечаны фенамену сэлфі – хуткаму аўтапартрэту, які зроблены з дапамогай камеры смартфона і выкладзены ў сацыяльную сетку. Сёння сэлфі ператварылася ў своеасаблівы «візуальны дзённік» нашай паўсядзённасці, які пачаў прэтэндаваць на статус новага візуальнага жанру, у якога ёсць свае законы. Аўтар аналізуе сэлфі, як жанравую форму, як тып медыятэксту з дапамогай якога ствараецца вобраз у сучасным лічбавым асяроддзі, выяўляе асаблівасці інтэрпрэтацыі вобраза і яго іканаграфічныя тыпы ў сэлфі-фатаграфіі другой паловы ХХ – пачатку ХХІ стагоддзя. Мабільны тэлефон, абсталяваны лічбавай камерай і сродкамі рэдагавання фатаграфій, разам з платформамі ў сацыяльных медыя, якія дазволілі публікаваць фатаграфіі і атрымліваць зваротную сувязь, адыгралі вядучую ролю ў развіцці сэлфі. Сацыяльныя сеткі матывавалі сваіх удзельнікаў да максімальна частага звароту да прапанаваных сэрвісаў, да пастаяннага абнаўлення інфармацыі. У артыкуле звяртаецца ўвага на тое, што сэлфі, перш за ўсё, варта даследаваць як творчы працэс, як форму рэалізацыі творчага патэнцыялу, вольную крэатыўнасць. Сэлфі паўстае як мадэль асабістага перформансу, выступае своеасаблівым інструментам самапрэзентацыі, самасцвярджэння асобы, дэманстрацыі пэўных атрыбутаў яе паспяховасці. Разам з тым, сэлфі, як візуальны парадокс, не абмяжоўваецца наборам стандартных сітуацый і скіраваны на фіксацыю незвычайнага.

Автор(ы):
Цыбульский Михаил Леонидович

Год публикации - 2024

Другое - Вне категории

24 января 2025 г. 14:10

None

Арт-сесія, Віцебск, мастацкае жыццё, сучаснае мастацтва, выстава-конкурс візуальных мастацтваў, міжнародны мастацкі праект, студэнцкая творчасць.

Артыкул прысвечаны аналізу гісторыі правядзення «Арт-сесіі» (1992–2014), яе ролі ў развіцці студэнцкай творчасці, выяўленню відавога і жанравага дыяпазона твораў, што былі прадстаўлены ў экспазіцыях выставы-конкурса візуальных мастацтваў. Першая «Арт-сесія» адбылася ў 1992 годзе. Асноўная яе мэта – заахвочванне творчай дзейнасці студэнтаў, стварэнне выставачнай прасторы спецыяльна для маладых мастакоў. Кульмінацыйным момантам кожнай «Арт-сесіі» станавілася сустрэча гледача з экспазіцыяй і працэдура ўзнагароджання лаўрэатаў. Урачыстая цырымонія ўзнагароджання лаўрэатаў конкурсу, праходзіла як тэатралізаванае дзеянне, прысвечанае Мастаку, Таленту. У розныя гады лаўреатамі «Арт-сесіі» былі тыя, каго сёння мы ведаем у Беларусі, Латвіі, Расіі як арыгінальных мастакоў, фатографаў, дызайнераў. З пачатку свайго існавання «Арт-сесія» прэтэндавала на статус выставы актуальнага мастацтва, была скіравана на эксперымент і ахоплівала ўсё поле візуальнай мастацкай дзейнасці. Дадзеная выстава-конкурс стала ўнікальным, па-сапраўднаму еўрапейскім праектам на тэрыторыі СНД, што пацвярджалася сталай цікавасцю да яго з боку шэрагу еўрапейскіх краін. «Арт-сесія» дазволіла яе ўдзельнікам адчуць сябе часткай сусветнай мастацкай супольнасці, знайсці сваё месца ў складаным і шматгранным свеце сучаснага мастацтва, адыграла важную ролю ў развіцці моладзежнага мастацтва на Беларусі, ў развіцці Віцебскай мастацкай школы.

Автор(ы):
Цыбульский Михаил Леонидович

Год публикации - 2023

Другое - Вне категории

10 января 2024 г. 14:56

None

Свята, святочныя канцэпцыі, беларускі станковы жывапіс, ХХ стагоддзе, мадэрнізм, постмадэрнізм, паэтыка, семантыка, жанр, вобраз.

Артыкул прысвечаны аналізу феномена свята, асноўных рысаў яго тыпалогіі і семантыкі ў ХХ стагоддзі, ключавых этапаў у развіцці тэмы свята ў мастацтве гэтага перыяду, паэтыка-семантычных і вобразна-мастацкіх асаблівасцяў жывапісных твораў беларускіх мастакоў на дадзеную тэму. Агульнавядома, што адлюстраванне святкаванняў сустракаецца ў выяўленчым мастацтве яшчэ са старажытных часоў, і ў розныя перыяды гэта тэма трактавалася па-рознаму: ад адлюстравання масавых сцэн весялосці да выяўлення псіхалагізму і ўнутраных характарыстык ў асобных вобразах. У ХХ стагоддзі феномен свята неаднаразова прыцягваў увагу беларускіх жывапісцаў. У залежнасці ад этапаў развіцця грамадства ў мастацкіх вобразах свята паўставала то ідэальна-рамантычным, то патрыятычна-ўзнёслым, то аптымістычна-радасным, то камерна-інтымным. Узмацненне цікавасці людзей у 70-я – пачатку 80-х гадоў да традыцыйнай святочнай культуры, да гісторыі, традыцый і звычаяў беларускага народа, прадставіла мастакам даволі шырокае поле для творчасці. Пераасэнсаванне абрадава-рытуальнага комплексу традыцыйных святаў становіцца ключавым элементам стварэння вобразнасці і фарміравання святочнага хранатопу. Персаніфікацыя мастацкіх вобразаў свята звязана ў першую чаргу з цікавасцю жывапісцаў да ўрачыстасцяў радавога, сямейнага плана, з індывідуальным кантэкстам іх успрыняцця. У шырокім сэнсе вобразы святаў у творах беларускіх мастакоў у ХХ стагоддзі спалучаюць хрысціянства і паганства, сялянскую і гарадскую культуру, духоўна-узвышанае і бытавое. І разам з тым, надзвычай часта свята на жывапісных палотнах паўстае як жывая культурная падзея, як святочная стыхія, што вядзе мастака па шляху гульні з вобразамі, вольнай імправізацыі і эксперыменту.

Автор(ы):
Цыбульский Михаил Леонидович

Год публикации - 2022

Другое - Вне категории

1 февраля 2023 г. 10:27

None

Беларускі станковы жывапіс, ХХ стагоддзе, мадэрнізм, постмадэрнізм, новыя парадыгмы мыслення, кантэкст, паэтыка, жанр, вобраз, знак, хранатоп, мова мастацтва, кампазіцыя.

Аўтар аналізуе дынаміку тыпалагічных зменаў у паэтыцы беларускага станковага жывапісу XX стагоддзя ў рамках яго ўзаемасувязяў з гістарычнай рэчаіснасцю. Мінулае стагоддзе разглядаецца як гістарычны і мастацкі кантэкст, у якім выяўляюцца ўласцівыя гэтаму часу новыя парадыгмы мыслення, вызначаюцца асноўныя вектары ў развіцці паэтыкі мастацтва. Шэраг накірункаў, з’яў, мастацкіх практык, якія зарадзіліся і сфармаваліся ў мадэрнісцкі перыяд, а пазней былі пераасэнсаваны ў постмадэрнізме, аказалі непасрэдны ўплыў на развіцце беларускага жывапісу. Гістарычны кантэкст у адносінах да беларускага жывапісу ХХ стагоддзя выглядае як сістэма каналаў, якія вызначаюць множнасць узаемадзеянняў розных аспектаў рэчаіснасці і мастацтва. У выніку перад намі паўстае паліфанічная панарама развіцця паэтыкі і стылістыкі жывапісу. У імкненні вызначыць актуальныя праблемы паэтыкі жывапісу ХХ стагоддзя аўтар артыкула аналізуе ўвесь дыяпазон вобразна-пластычных сродкаў стварэння мастацкай рэальнасці ў карціне, звяртаючы асноўную ўвагу на эвалюцыйныя працэсы ў сістэме жанраў, тэматычную арганізацыю вобразнасці, спосабы пабудовы мастацкага вобраза, ролю знакавых форм, структуру часава-прасторавых мадэляў, змены ў адносінах да пытанняў мовы, стылю, кампазіцыі і інш.

Автор(ы):
Цыбульский Михаил Леонидович

Год публикации - 2021

Другое - Вне категории

31 января 2022 г. 10:52

None

Трагічнае, ХХ стагоддзе, паэтыка, трагічны герой, філасофскія катэгорыі, выяўленчае мастацтва.

У артыкуле праналізаваны асноўныя асаблівасці асэнсавання паэтыкі і катэгорыі трагічнага ў выяўленчым мастацтве ХХ стагоддзя, выяўлены і сістэматызаваны асноўныя формы трагічнага і катастрафічнага ў вобразнай структуры твораў.

Автор(ы):
Цыбульский Михаил Леонидович

Год публикации - 2020

Другое - Вне категории

9 декабря 2020 г. 11:31